آدمي اگر پيامبر هم باشد از زبان مردم آسوده نيست.

زيرا اگر بسيار كار كند گويند احمق است.

                                                                                                                                                                                              و اگر كم كار كند مي گويند تنبل است.

 

اگر بخشش كند مي گويند افراط مي كند.

                                                                                                                                                                                            و اگر جمگرا باشد مي گويند بخيل است.

 

اگر ساكت و خاموش باشد مي گويند لال است.

                                                                                                                                                                                          و اگر زبان آوري كند مي گويند وراج و پرگوست.

 

اگر روزه برآرد و شبها نماز بخواند مي گويند ريا كار است.

                                                                                                                                                                                            و اگر نكند مي گويند كافر است و بي دين.

 

لذا نبايد بر حمد و ثناي مردم اعتنا كرد و جز از خداوند نبايد از كسي ترسيد.

شيخ بهايي

+ نوشته شده در  سه شنبه شانزدهم شهریور ۱۳۸۹ساعت 14:15  توسط هاشم   |