|
بـه بـه چـه نمـازي فکـرم همـه جـا هست ، ولـی پیش خـدا نیست سجـاده زردوز کـه محـراب دعـا نیست گفتنـد سـر سجـده کجـا رفتـه حـواست؟ اندیشه سیال من ای دوست کجا نیست؟ از شـدت اخـلاص مـن عالـم شـده حیـران از کمیتِ کـار کـه هـر روز سـه وعـده از کیفیتش نیـز میـن بس کـه قضـا نیست یـک ذره فقـط کُنـدتر از سـرعت نـور است هـر رکعتِ مـن حائـز عنـوان جهانـیست ایـن سجـده سهـو است؟ و یا رکعت آخـر؟ چنـدیست کـه ایـن حافظـه در خـدمت مـا نیست ای دلبـر من! تا غـم وام است و تـورم محـراب به یـاد خـم ابـروی شـما نیست بی دغدغـه یـک سجـده راحت نتـوان کرد تا فکـر مـن از قسـط عقب مانـده جـدا نیست هـر سکـه کـه دادنـد دو تا سکـه گرفتنـد گفتنـد کـه ایـن بهـره بانکـیست ، ربـا نیست از بسکـه پی نیـم وجب نـان حلالیـم در سجده ما رونـق اگـر هست ، صفـا نیست بـه بـه ، چـه نمـازی ست! همیـن است کـه گوینـد راه شعرا دور ز راه عرفـا نیست
+ نوشته شده در دوشنبه چهارم اردیبهشت ۱۳۹۱ساعت 17:54  توسط هاشم
|
|